WRÓBLEWSKI KAZIMIERZ

 

Urodzony 08.12.1876 r. w Itzehoe k. Steinburga, zmarł 13.04.1961 w Inowrocławiu, pochowany na cmentarzu par. św. Józefa w Inowrocławiu.

Mistrz cukierniczy i właściciel kawiarni. Zawodu cukiernika uczył się w Poznaniu u znanego mistrza Jana Dobskiego. Tam też w 1901 r.  zdobył dyplom mistrza cukierniczego. W Inowrocławiu zamieszkał przed rokiem 1898. Początkowo prowadził restaurację połączoną z cukiernią i kawiarnią. Przez lata prowadził interes przy ul.Toruńskiej 5, potem - do początku lat 30-tych - przeniósł się do budynku, przy tej samej ulicy, zajmowanego kiedyś przez BGŻ SA. Jego kawiarnie wtedy, jak na warunki Inowrocławia, były ekskluzywne, wzbogacone o ogródki letnie i wiele innych atrakcji. Oferował bywalcom własne wypieki, ale też cukry Sucharda, Hildebrandta, marcepany, pierniki, czekolady i cukierniczą konfekcję. Na wystawie przemysłowej w Inowrocławiu (27.06.-04.07.1909) jego wyroby cukiernicze uhonorowano złotym medalem. Prowadził też kilka punktów sprzedaży ciast, mi.in. w hotelu Bast i przy ul. Królowej Jadwigi 28. Kryzys gospodarczy spowodował, iż ograniczył  swój interes i od maja 1929 r. do wojny miał już tylko małą kawiarnię przy ul. Toruńskiej 28, później przy tej samej ulicy pod nr 3. W grudniu 1939 r. wysiedlono go do Generalnej Guberni. Do 1945 r. mieszkał w Dębicy i był zatrudniony jako tłumacz w tamtejszym starostwie. Do Inowrocławia wrócił w kwietniu 1945 r., ale cukierni już nie otworzył. Utrzymywał się z domowego wypieku ciast i pomocy finansowej dzieci.

Należał do grona zasłużonych inowrocławian zaangażowanych w latach zaboru w pracę patriotyczną i oświatową. Aktywnie uczestniczył w działalności licznych polskich organizacji społecznych i kulturalnych m.in.: Towarzystwie Śpiewu "Moniuszko", Towarzystwie Gimnastycznym "Sokół", Towarzystwa Młodych Przemysłowców. Z początkiem lat 20-tych był jednym z głównych pomysłodawców utworzenia  Kurkowego Bractwa Strzeleckiego w Inowrocławiu. Za jego staraniem wybudowano w 1927 okazałą strzelnicę na terenie o pow. 4,58 ha przy ul. Rąbińskiej (obecnie Wierzbińskiego). Odnosił sukcesy w dorocznych konkursach strzeleckich. Dwukrotnie był radnym miasta Inowrocławia.

 

Rodzice jego to: Antoni Wróblewski - wyższy asystent pocztowy w Inowrocławiu i Franciszka Karczewska.

 

Od 1905 r. żoną jego była Franciszka Maria Chudyszewicz (1880-1936) z zawodu krawcowa, córka Antoniego Chudyszewicza - nauczyciela. Mieli siedmioro dzieci:

- Antoni Wróblewski 1906-1907

- Janina Wróblewska 1907-1981, mężem jej był kupiec Roman Ziętara

- Aleksandra Wróblewska 1909-1993

- Ludomira Wróblewska ur.1911, mężem jej był kpt. Marceli Staszek - wykładowca szkoły podchorążych rezerwy artylerii w Zambrowie, zamordowany przez NKWD w Starobielsku

- Bogdan Wróblewski ur.1914, płk. Wojska Polskiego, lek. med. chirurg

- Kazimiera Maria Wróblewska ur. 1919, mężem jej był płk. Wojska Polskiego Bolesław Łazarski

- Leszek Wróblewski 1921-1992

 


Dziennik Kujawski 03.12.1922